Już w starych książkach z siedemnastego wieku, poradnikach zielarskich sławiono sierpień jako jeden z najlepszych miesięcy urodzajów w Polsce. Zazwyczaj na ten miesiąc przypadały żniwa, dzięki którym zapewniano jedzenie i środki materialne na przeżycie surowej zimy, oraz płodne sady ofiarowały ludziom swoje cenne dary w postaci licznych owoców. Pamiętano również o pospolitych ziołach, które w sierpniu przybierają swoją najokazalszą postać i choć zbierano je od wiosny, najlepsze i najokazalsze były w ósmym miesiącu roku, bo nie tylko bawiły oko, ale również ścięte nadawały się na ususzenie.

 

Pospolite rośliny i zioła od wieków towarzyszą człowiekowi i choć zapomniane, wycinane jako chwast, nadal skutecznie pojawiają się na łąkach, przy drogach, ba, nawet okalają trawniki i betonowe zabudowania miejskich blokowisk, przypominając o sobie i zachęcają do zapoznania.

 

 

 

Jedną z takich pospolitych roślin jest wszędobylski Krwawnik pospolity, którego z łatwością można odnaleźć na każdym sierpniowym polu. Jest to korzennie pachnąca bylina, o ciekawym kwieciu, która od wieków była używana jako roślina lecznicza i do dziś zbierana  przez zielarzy. Zbiera się ziele, liście i kwiaty, które odpowiednio przyrządzone służą jako lek na niestrawność, łagodzą objawy gorączki, kataru, astmy. 

Krwawnik od wieków pomagał w przyśpieszaniu gojeniu się ran, oparzeń i wrzodów, łagodził krwawienie z ran i bardzo służył kobietom, które to dzięki niefrasobliwej Ewie muszą męczyć się z trudem comiesięcznego krwawienia( dawniej zwanym czyszczeniem miesięcznym), łagodząc ból menstruacyjny, redukując  związane z tym nader często obfite krwawienia i regulował kobiece cykle. 

                                                                            Chyba jedną z zuchwalszych i okazałych sierpniowych bylin jest dumny i wyniosły Wrotycz pospolity, wszechobecny, rzuca się w oczy każdemu sierpniowemu piechurowi, obecny na każdym najmniejszym skrawku nieskoszonej ziemi, żółty o charakterystycznym ostrym zapachu, magiczny i trujący ( w zbyt dużych dawkach).

 

Wrotycz utrzymuje się do pierwszych przymrozków i od wieków był znaną i popularną rośliną leczniczą, ale także używaną przez zielarki i podobno także przez czarownice.......Przede wszystkim używano go w celu wytępienia robaków i pasożytów z organizmu, był skutecznym środkiem na wszy ludzkie, również pomagał zwierzętom w walce z atakującym go robactwem.

 

 Był doskonałą przyprawą do maskowania zapachu starego mięsa oraz służył gospodyniom jako doskonały środek na odstraszanie much i innego robactwa z szafek, ususzony, rozkładany na podłodze i w ubraniach doskonale radził sobie z plagą robactwa. 

Stwierdzono, że posiada niestety też i trujące właściwości, używanie jego musi być umiarkowane i uprzedzone fachową wiedzą, jednak jako ozdobny kwiat wazonowy, czy ostro pachnący ususzony  nadaje się doskonale do domu, przypomina ostrym zapachem o łące i skutecznie odgania muchy.

 

Magiczna wrotycz skutecznie, w odpowiedniej dawce obliczonej niegdyś przez zielarkę wywoływała krwawienia miesięczne. Była też stosowana do wielu innych rzeczy, niekiedy zabronionych, owianych magiczną aurą, ale o tym wiedzą dzisiejsze zielarki, szamanki i nowoczesne " czarownice", które Wrotycz stosują dow wielu mikstur i obrządków.

 

Z pewnością warto nazrywać sierpniowego słonecznego Wrotycza i ususzyć go w wazonie, aby zimą przypominał zapach prawdziwej łąki.

 

" Gdy dziewczę z chłopakiem latem zbyt dużo swawoli, potem jesienią brzuch nie od objedzenia zaboli, cichaczem lecą panny wtedy do znachorki a ona wywaru z wrotycza naparzy i problem znika jak i te robactwo z oborki".

 

 

" Grzechem jest niszczenie darów natury, toż to samo jak niszczenie zboża czy ptactwa, to dary od Opatrzności, dają jadło i życie, a gdy coś się popsuje w człowieku zielem i ziołem leczenie poskutkuje"