Przed kwitnieniem stożkowatym każda dobra gospodyni pokrzywę rwie, by potem ją ususzyć i nawarzyć leków wile co wzmocnią jej ciało i dadzą sił wiele,

narwie też liści zielska tego pospolitego chłop, co rybę złowioną lub mięso wiezie na  targ gdy z nieba żar się leje gęsty jak snop,

ryba wtedy długo świeżość trzyma a chłop za nią ładny dukacik otrzyma,

a żona jego dla ciała urody swego zawsze przed niedzielą,

raczy swe włosy w pokrzywowym naparze kąpielą,

lśnią wtedy jak tafla rzeki w słońcu,

a ona warkocz zaplecie mocny i oko wabiący każdemu widoczny nawet stojącemu na samym końcu!"

                    " Zbieraj też majem i czerwcem kobieto zaradna zdrowy i mięsisty skrzyp polny, by go potem powiesić i ususzyć w cieniu jak plon swój niczym gospodarz zdolny,

w zimowym ciała i paznokci osłabieniu wypijesz naparu z ziela tego i uroda na głowie i tak potrzebnych palcach do roboty powróci znowu"

" Łatwo iść do aptekarza i kupić gotowe medykamenty przez dociekliwego zrobione zielarza, ale ileż radości i dumy sam masz z siebie gdy pokrzywę zbierzesz, ususzysz i tym sam umocnisz siebie i urody sobie dodasz gdy grosika na leki nie nastarczy Ci w biedzie, zbieraj więc liście pokrzywy przed ich kwitnięciem, bo swoistym łąkowym darem są i niejednego swoim nadzieniem pozostawiło żywym!